Το Μνημόνιο που υπογράφτηκε τελευταία, ανάμεσα στην Τουρκία και τη Λιβύη έχει ξεπεράσει κάθε όριο ανομίας, παραβίασης του Διεθνούς Δικαίου, προκλητικότητας και θράσους. Ούτε λίγο ούτε πολύ, οι δύο χώρες, διαγράφοντας κάθε έννοια Διεθνούς Δικαίου, οριοθέτησαν μεταξύ τους την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ), παρακάμπτοντας  τα δικαιώματα της Ελλάδας και της Κύπρου.  Βέβαια, είναι φανερό ότι τα νήματα αυτής της πρωτοβουλίας κινούνται από τον πρόεδρο της Τουρκίας, Ερντογάν, ο οποίος έχει δώσει και άλλα δείγματα προκλητικότητας και θράσους.

  Το σκηνικό των παραβάσεων και παραβιάσεων του ελληνικού εναέριου χώρου από τούρκικα αεροπλάνα αποτελεί πια καθημερινότητα. Ωστόσο, οι αναφορές, κατά καιρούς για αλλαγή της Συνθήκης της Λοζάνης, που υπογράφτηκε τον Ιούλιο του 1923, υποδηλώνουν την επεκτατική διάθεση της Τουρκίας. Με αυτή τη  συνθήκη έχουν οριοθετηθεί τα σύνορα Ελλάδας και Τουρκίας και επομένως δεν υπάρχουν γκρίζες ζώνες. Κάθε συνθήκη, κατά το διεθνές δίκαιο, είναι ενεργή, εφόσον δεν αλλάξει από κάποια άλλη

     Να θυμίσω, στο σημείο αυτό, ότι ο όρος  της Συνθήκης,   που προέβλεπε την ανταλλαγή πληθυσμών, εξαιρούσε  τους Έλληνες της Κωνσταντινούπολης (περ. 100.000 κάτοικοι), της Ίμβρου και Τενέδου (6.000 κάτοικοι) καθώς και τους Μουσουλμάνους της Δυτικής Θράκης (110.000 κάτοικοι). Όμως, επί Μεντερές, προδρόμου του Ερντογάν, είχαμε τον Σεπτέμβρη του 1955 τα λεγόμενα Σεπτεμβριανά, όταν τουρκικός όχλος με κυβερνητική καθοδήγηση εξαπέλυσε πογκρόμ (βιαιοπραγίες, διωγμοί κατά εθνικών, φυλετικών ή θρησκευτικών μειονοτήτων, βίαιος μαζικός διωγμός) εναντίον της ελληνικής μειονότητας της Πόλης. Αποτέλεσμα οι Έλληνες της Πόλης σήμερα να είναι  δύο έως τρεις χιλιάδες, ενώ οι Μουσουλμάνοι της Δυτικής Θράκης κατά την απογραφή του 2011 ήταν 120.000. Όλα αυτά, σαφώς πέρα από κάθε έννοια διεθνούς δικαίου, δυστυχώς, τα ανέχτηκε η διεθνής κοινότητα.

   Τα τελευταία χρόνια ο Ερντογάν δεν χάνει ευκαιρία και κάνει λόγο για «γαλάζια πατρίδα» – δεν δίστασε να παρουσιαστεί στην τηλεόραση με φόντο το Αιγαίο Πέλαγος μοιρασμένο στη μέση, -  « για σύνορα της καρδιάς μας», που παραπέμπουν στην Οθωμανική αυτοκρατορία. Έτσι, αμφισβητεί και τη Συνθήκη της Λοζάνης, που είναι μια διεθνής συνθήκη. Μάλιστα, για να πείσει τους ομοεθνείς του έλεγε ότι μερικά νησιά του Αιγαίου είναι τόσο κοντά στην Τουρκία, που ακούγεται ο βήχας μας στους  κατοίκους αυτών τω νησιών. Επιχείρημα και αυτό!

   Αλλά, πέρα από τα λόγια έχει περάσει και στην πράξη κάνοντας υποθαλάσσιες γεωτρήσεις στη Κυπριακή ΑΟΖ. Και, για να δείξει την αποφασιστικότητα και τη δύναμή του, συνοδεύουν το γεωτρύπανο «ΓΙΑΒΟΥΖ» πολεμικά πλοία.

Αναφορικά με το διπλωματικό επίπεδο, έχει καταφέρει ο λεγόμενος και Σουλτάνος της Τουρκίας να συνάπτει σχέσεις και με τις ΗΠΑ και με την Ρωσία.

Όλα αυτά προκαλούν διεθνή ανησυχία, αλλά στην πράξη Ευρωπαϊκή Ένωση(Ε.Ε.) και άλλα κράτη αρκούνται σε κάποιες χαλαρές αντιρρήσεις ή βρείτε τα μεταξύ σας.

Πάντως, το όλο σκηνικό μάς παραπέμπει στις παραμονές της έκρηξης του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου. Τότε, ο Χίτλερ κατάφερε να προσαρτήσει την Αυστρία τον Μάρτη του 1938, που επικυρώθηκε με ένα δημοψήφισμα της κακής ώρας τον Απρίλιο του ιδίου έτους. Να σημειώσουμε ότι τον Μάιο του 1935 ο Χίτλερ είχε δηλώσει ότι η Γερμανία δεν προτίθεται να παρέμβει στις εσωτερικές υποθέσεις της Αυστρίας. Για το γεγονός της προσάρτησης της Αυστρίας ο Βρετανός πρωθυπουργός Τσάμπερλεν είχε δηλώσει στη Βουλή των Κοινοτήτων ότι «η Κυβέρνηση παρακολουθεί στενά το θέμα», ενώ η εφημερίδα Times ανέφερε ότι πριν 200 χρόνια η Αγγλία προσάρτησε με τον ίδιο τρόπο την Σκωτία και τα δύο γεγονότα δεν εμφανίζουν σημαντικές διαφορές. Μ’ ένα λόγο, η Αγγλία και η υπόλοιπη Ευρώπη δεν αντέδρασαν στην προσάρτηση της Αυστρίας, παρά το γεγονός ότι αυτή ήταν απαγορευμένη από την συνθήκη των Βερσαλλιών (1919 είναι η συνθήκη ειρήνης που τερμάτισε επίσημα τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ανάμεσα στις σύμμαχες δυνάμεις της Αντάντ (Αγγλία, Γαλλία και άλλες χώρες)­       και την Γερμανική Αυτοκρατορία.

Έτσι, άνοιξε ακόμη περισσότερο η όρεξη του Χίτλερ, προκειμένου να κάμει πράξη την αναβίωση  της Γερμανικής Αυτοκρατορίας. Στις 30 Σεπτεμβρίου 1938 με το Σύμφωνο του Μονάχου προσάρτησε στη Γερμανία τη Σουδητία (περιοχή Γερμανών Σουδητών της                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                            Τσεχοσλοβακίας). Στη διάσκεψη ήταν παρόντες εκτός από τον Χίτλερ ο Μουσολίνι, ο Τσιάνο, και οι πρωθυπουργοί  της Αγγλίας, Τσάμπερλεν και  της Γαλλίας Νταλαντιέ. Η Τσεχοσλοβακία. δεν συμμετείχε ούτε καν ως παρατηρητής. Οι πρωθυπουργοί Αγγλίας και Γαλλίας επέστρεψαν στις χώρες τους ως θριαμβευτές. Μάλιστα ο Τσάμπερλαιν, στο πλαίσιο του κατευνασμού, όπως έλεγαν τότε, είχε κάνει λόγο για «έντιμη ειρήνη» και ο Νταλαντιέ για «ειρήνη στην εποχή μας» και ότι είχε απομακρυνθεί  η όποια απειλή πολέμου. Ωστόσο, ο Νταλαντιέ, βλέποντας το πλήθος που τον επευφημούσε, φέρεται να είπε: "Οι ανόητοι, αν ήξεραν τι επευφημούν!".

Η συνέχεια είναι γνωστή, πιστεύω. Αυτό που είχε ως στόχο ο Χίτλερ, να κυριαρχήσει και να ανασυστήσει την κραταιά Γερμανική Αυτοκρατορία, το έκανε πράξη την πρώτη Σεπτεμβρίου 1939. Αφού μια εβδομάδα νωρίτερα υπογράφτηκε μεταξύ Γερμανίας και Σοβιετικής Ένωσης το σύμφωνο μη επίθεσης, από τους υπουργούς των εξωτερικών των δύο χωρών,  Ρίμπεντροπ - Μολότωφ, την 1 Σεπτεμβρίου 1939 τα  γερμανικά στρατεύματα εισέβαλαν στην Πολωνία, σηματοδοτώντας την αρχή του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου, του πιο αιματηρού και καταστροφικού  στην παγκόσμια ιστορία.  Ως αφορμή επικαλέστηκαν την έλλειψη ζωτικού χώρου για  τους Γερμανούς. Όταν θέλεις να αυθαιρετήσεις, πάντα μπορείς να βρεις  μια δικαιολογία ή αφορμή.

Ένας παραλληλισμός ανάμεσα στη συμπεριφορά του Χίτλερ και της στάσης των ευρωπαίων, από τη μια μεριά και του Ερντογάν, της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ, από την άλλη - τηρουμένων των αναλογιών - νομίζω ότι δεν απέχει και πολύ από την πραγματικότητα. Θυμίζω και τη λαϊκή ρήση «τρώγοντας έρχεται η όρεξη».

Γι’ αυτό, όσο είναι καιρός Ε.Ε. Ρωσία και ΗΠΑ ας αφήσουν κατά μέρος τα μικρά ή μεγάλα συμφέροντά τους και ας γίνουν εγγυητές της παγκόσμιας ειρήνης και της εφαρμογής του διεθνούς δικαίου. Διαφορετικά, ο «σύγχρονος σουλτάνος» της Τουρκίας «ως νέος μικρός Χίτλερ» δεν είναι απίθανο να γίνει αιτία, ώστε να προκληθεί κάποιος πόλεμος τοπικός ή ευρύτερος, με ανυπολόγιστα αποτελέσματα. Το να παρακολουθούν,  να κάνουν επισημάνσεις, να προβαίνουν σε χαλαρές δηλώσεις ή συστάσεις, να αρκούνται σε γενικότητες και σε  ευχολόγια δεν αποτρέπουν τον νόμο της ζούγκλας.  Είναι καιρός για σοβαρές αποφάσεις και  κυρίως πράξεις, πριν ανοίξει ο ασκός του Αιόλου.                                                                                                                                                      

[Πηγές: Βικιπαίδεια, Λεξικό της Νεοελληνικής Γλώσσας

Κατασκευή: Diadiktuo.eu  | Φιλοξενία: E-base.gr