ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΣΤΟΡΙΔΗΣ: «Οι Αξίες της Δημοκρατίας:

 Ελευθερία, Ευνομία, Αλήθεια», Εκδόσεις ΓΡΗΓΟΡΗ 

Γιώργος Καπρινιώτης, Επίτιμος  Σχολικός Σύμβουλος

 

Ο αγαπητός φίλος και συνάδελφος Γιώργος Μαστορίδης με το βιβλίο του «Οι Αξίες της Δημοκρατίας: Ελευθερία, Ευνομία, Αλήθεια», που εκδόθηκε εφέτος (2019) από τις εκδόσεις Γρηγόρη, πρόσθεσε άλλον έναν πολύτιμο κρίκο στην αλυσίδα του συγγραφικού του έργου. Ως άριστος κλασικός φιλόλογος, με πλούσια διδακτική, διοικητική και συνδικαλιστική εμπειρία, ως ενεργός και προβληματισμένος πολίτης, καταπιάνεται με μια σειρά θεμάτων, που σχετίζονται με τις αξίες της δημοκρατίας, σε αντίθεση με τα αποτελέσματα της τυραννίας και της δημαγωγίας.

Αξίζει, νομίζω, να υπογραμμίσουμε ότι στο εξώφυλλο του βιβλίου παρατίθεται η εικόνα, που παριστάνει τη χρυσή σφραγίδα του  εθνικού μας ποιητή Διονυσίου Σολωμού με το μονόγραμμά του και την  επιγραφή  στα Λατινικά: VERUM AMO VERUM VOLO (την αλήθεια αγαπώ, την αλήθεια θέλω).

          Στο βιβλίο του Γ. Μαστορίδη, προτάσσεται ένας πρόλογος και  ακολουθεί το κύριο σώμα, διαρθρωμένο σε δύο μέρη. Το πρώτο μέρος έχει ως γενικό τίτλο: Δημοκρατία και δημαγωγία και το δεύτερο Δημοκρατία και τυραννία (πολυκομματισμός και μονοκομματισμός. Η πολιτική και οικονομική αλλαγή στη Ρωσία). Στο τέλος παρατίθεται σχετική βιβλιογραφία.

          Αναφορικά με τα θέματα–άρθρα του Α΄ μέρους αναφέρω ενδεικτικά τα ακόλουθα: Η δημαγωγία ως πολιτική παθογένεια, Το καθεστώς του παρασιτισμού, Πολυπρόσωπη Κυβέρνηση σπατάλης, Οπισθοδρόμηση της Οικονομίας, Ενημέρωση και προπαγάνδα, Το πολίτευμα Ελλάδας και ΗΠΑ, Ο σπάταλος κρατισμός, Πολιτικά λεγόμενα και κομματικά δρώμενα, Κοινωνική εγρήγορση και αντίσταση στην παρακμή. Από το Β΄ μέρος σημειώνουμε τα εξής: Ο 20ος αιώνας των ιδεολογικών άκρων. Το ηθικό πρόβλημα της Ρωσικής επανάστασης, Ελευθερία και κοινωνία, Εποχή της ειρήνης με πολιτική συνεργασία και κοινωνικό διάλογο, Η Πολιτική αγωγή στην Εκπαίδευση, Δημοκρατικοί νόμοι και πολιτική φρόνηση, Πολιτική συνεννόηση και δημοκρατικοί θεσμοί,  Θρησκεία και πολιτεία.

          Όπως γίνεται αντιληπτό, τα θέματα που θίγονται στο βιβλίο του Γ. Μαστορίδη είναι άκρως ενδιαφέροντα, επίκαιρα, δημιουργούν προβληματισμό και αναπτύσσονται ακριβοδίκαια και με επαρκή επιχειρηματολογία. Από μια άλλη σκοπιά, καταδεικνύουν τον πνευματικό οπλισμό του συγγραφέα, ο οποίος συνειδητά και με την ευθύνη, που πρέπει να έχει κάθε πολίτης, δίνει ερεθίσματα, ώστε να σκέφτονται συνειδητά και οι υπόλοιποι πολίτες. Πολίτης και δημοκρατία αποτελούν μια άρρηκτη δυαδική ενότητα και η μία έννοια δεν υφίσταται, αν απουσιάζει η άλλη. Η καλώς εννοούμενη δημοκρατία, εφόσον λειτουργεί ορθώς, διαμορφώνει και δημοκρατικούς πολίτες και οι πολίτες, με τη στάση τους, με τα λόγια και τα έργα τους, στερεώνουν το οικοδόμημα της δημοκρατίας. Από τα άρθρα του συγγραφέα γίνεται σαφές ότι οι πολίτες έχουν χρέος να κινούνται στο πλαίσιο των  νόμων και να μην φτάνουν σε ακρότητες, που οδηγούν στην οχλοκρατία, στον αυταρχισμό και στην ανομία. Ο έννομος πολίτης είναι βασικό θεμέλιο της δημοκρατίας.

          Πολύ εύστοχα ο Γιώργος, στην αρχή του βιβλίου, παραθέτει ένα απόσπασμα από την πολιτεία του Πλάτωνα, το οποίο είχε τεθεί ως θέμα, παλαιότερα  στις  εισαγωγικές εξετάσεις για την τριτοβάθμια Εκπαίδευση. «Η άγαν ελευθερία έοικεν ουκ ες άλλο τι ή εις άγαν δουλείαν μεταβάλλειν και ιδιώτη και πόλει». (Η υπερβολική ελευθερία φαίνεται ότι δεν καταλήγει σε τίποτε άλλο, παρά σε υπερβολική δουλεία και για τον πολίτη και για την πόλη).  Το νόημα αυτού του αποφθέγματος  διαφαίνεται σε αρκετά άρθρα του συγγραφέα και αποτελεί δικλείδα ασφαλείας για τον πολίτη και τη δημοκρατία. Γενικότερα, όλα τα άρθρα διαπνέονται από την ανάγκη οι πολίτες να ενστερνίζονται τις  αξίες της δημοκρατίας, να  έχουν ανοιχτούς ορίζοντες και συνειδητά να την στηρίζουν και να συμμετέχουν στα δρώμενα της δημοκρατικής κοινωνίας.

          Διαφαίνεται καθαρά μέσα από τις σελίδες του βιβλίου ότι η δημοκρατία αποτελεί το άριστο πολίτευμα, φτάνει μόνο ο πολίτης να έχει κριτική σκέψη, ενεργητικότητα, συμμετοχή και να μην γίνεται  θύμα της δημαγωγίας. Η ακρισία και η απάθεια των πολιτών εύκολα ξεπερνιούνται  από πολιτικούς- ρήτορες, που,  με  επιφανειακή επίκληση του δικαίου, στην πράξη τρέφουν  την ανομία- αδικία και διαστρεβλώνουν την αλήθεια. Γι’ αυτό, ο ολοκληρωμένος δημοκρατικός πολίτης  είναι ανάγκη να αμφιβάλλει και να βλέπει με κριτικό  πνεύμα οτιδήποτε λέγεται από τους πολιτικούς.

Πείρα αιώνων έχει αποδείξει ότι αλήθεια στη δημοκρατία μπορεί  να είναι ό, τι ορίσει ο πολιτικός – δημαγωγός με τρόπο πειστικό. Σ’ αυτές τις περιπτώσεις οι επιπτώσεις είναι επιζήμιες για τους πολίτες και τη δημοκρατία. Αυτό υποστηρίζει και ο Πλάτων στην Πολιτεία: «της δε ζημίας μεγίστης το υπό πονηροτέρου άρχεσθαι». Και εφόσον, κατά τον Θουκυδίδη, στις κοινωνίες των ανθρώπων θα παραμένει η ίδια φύση, πάντα θα έχουμε πολέμους, δυστυχίες και δράματα. Επομένως, έχοντας υπόψη ότι η ανθρώπινη φύση διαμορφώνεται από τρεις βασικούς παράγοντες: τιμή (εκτίμηση, αξίωμα, εξουσία, κυριαρχία), φόβο και ωφέλεια, ως δημοκρατικοί πολίτες είναι ανάγκη να γρηγορούμε και να έχουμε πάντα σηκωμένες τις κεραίες της κρίσης, της σύνεσης και της συμμετοχής. Διαφορετικά, δεν αποκλείεται κοντά στην επανάπαυση να εμφανιστεί η ολοσχερής καταστροφή (εγγύα πάρα δ’ άτα, Διόδωρος, 9.10).

Θεωρώ ότι οι τελευταίες σκέψεις αποτελούν το απόσταγμα από τα κείμενα – άρθρα του Γ. Μαστορίδη και είμαι βέβαιος ότι αυτοί που θα τα μελετήσουν, χωρίς εξάρτηση,  προκαταλήψεις, παρωπίδες και οποιοδήποτε φανατισμό, θα κερδίσουν πολλά στο θέμα της διαμόρφωσης σωστών και δημοκρατικών πολιτών, άρα και της ορθής δημοκρατίας, όπου θα κυριαρχούν η ελευθερία, η ευνομία και η αλήθεια.

         «Το έθνος πρέπει να θεωρεί εθνικό ό, τι είναι αληθές» (Διονύσιος Σολωμός).

 

Κατασκευή: Diadiktuo.eu  | Φιλοξενία: E-base.gr