Γιώργος Κ. Καπρινιώτης

Επίτιμος Σχολικός Σύμβουλος Φιλολόγων

Η πολυτάλαντη Βασιλική Παππά, με την ευαισθησία, τον καλλιεργημένο ψυχικό κόσμο και τον πολύπλευρο πνευματικό της οπλισμό, έφερε στη δημοσιότητα μια μικρή ποιητική συλλογή με τίτλο «ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΟ ΕΤΟΙΜΟΡΡΟΠΟΝ» Θεσσαλονίκη 2015. Μπορεί η εν λόγω ποιητική συλλογή (είναι μεταφρασμένη και στα γαλλικά από την κ. Αγλαΐα Χασκοπούλου, με πρόλογο του Christophe Le Rigoleur, Γενικού Προξένου της Γαλλίας και Προλόγισμα του Λευτέρη Τζόκα, προέδρου της Ένωσης Ελλήνων Λογοτεχνών) να μην είναι μεγάλη ως προς την έκταση, αλλά η αξία της, σε μηνύματα, ιδέες, σκέψεις, στάσεις ζωής, ανθρώπινες καταστάσεις, καλλιτεχνική διατύπωση, καλλιτεχνική δημιουργία και συγκίνηση, είναι παμμέγιστη. Το γράφω με βεβαιότητα ότι σ’ αυτή την ποιητική συλλογή βρίσκει εφαρμογή, αναλογικά, αυτό που έγραψε ο νομπελίστας ποιητής μας Οδυσσέας Ελύτης «αυτός ο κόσμος ο μικρός ο μέγας».

Ο αναγνώστης, που θα βυθιστεί στους στίχους των μικρών ποιημάτων, θα διαπιστώσει ότι η κ. Παππά δεν έχει αναστολές, προκειμένου να εκφράσει προσωπικές σκέψεις και βιωματικές καταστάσεις. Άλλωστε, ό,τι ζει ο κάθε άνθρωπος, αποτελεί, αφενός πηγή έμπνευσης και αφετέρου εκφράζει καταστάσεις, σκέψεις και προβληματισμούς, που απασχολούν ή πρέπει να απασχολούν κάθε ανθρώπινη ύπαρξη.

Πόσες φορές δεν επαληθεύονται το άωρο της εφηβείας, το ετοιμόρροπο στις ανθρώπινες σχέσεις, στην πολιτική και στην κοινωνία, το εύθραυστο της ζωής μας, τα επακόλουθα από καταστροφικά ακραία φυσικά φαινόμενα, ο πόνος της ψυχής, η απραξία, οι «διαδρομές» μοναχικές ή με συντροφιά, οι ψευδαισθήσεις, οι ανείπωτες οδύνες, οι χωρισμοί - φυσικοί ή όχι - οι θάνατοι (μικροί ή μεγάλοι) που παραμονεύουν καθημερινά; Πολλές φορές, οι άνθρωποι με όσα βλέπουν και βιώνουν, με απόγνωση ανακράζουν: τι άλλο θα δούμε και θα ζήσουμε , Θεέ μου; Πού θα πάει αυτός ό τόπος; Τι θα απογίνουμε; Αναδύονται πολλά «γιατί».

Από την άλλη πλευρά, απαιτούνται στάσεις σε όλους τους κύκλους της ζωής τού ανθρώπου, που καταξιώνουν την ύπαρξή του και δείχνουν τον ορθό δρόμο: στήριξη στον άλλον, προσμονή για το καλύτερο, όχι στο φαρισαϊσμό, όχι στον εφησυχασμό, όχι σε στείρους συμβιβασμούς, όχι στα δεσμά του τόπου και του χρόνου, όχι στην ευτέλεια, όχι στη χυδαιότητα, όχι στο ψέμα και στη μετριότητα, ναι στη δημιουργική σκέψη, ναι σε νέα ξεκινήματα, ναι στην αλλαγή πλεύσης, ναι στην αλλαγή του κακού εαυτού μας, ναι στα μελετημένα βήματα, ναι στην αδέσμευτη σκέψη και στην έλλογη ελευθερία, ναι στην αυτοσυνειδησία, στην αξιοπρέπεια και στην καλώς εννοούμενη περηφάνια, ναι στην ελπίδα, ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ, όταν τρίζουν τα θεμέλια της κοινωνίας και όταν κινδυνεύουν αξίες και αρχές.

Όλα όσα προανέφερα αναδύονται μέσα από τους στίχους της κ. Παππά και αποδεικνύεται η προσωπικότητα της ποιήτριας και η ενατένιση του κόσμου και της ζωής, μέσα από τα δικά της βιώματα και τις σκέψεις της, μέσα από τη δική της πορεία. Ο απροκατάληπτος αναγνώστης θα διαπιστώσει, μέσα από τον ποιητικό της λόγο, για την ποιήτρια ψυχική ευγένεια, ευαισθησία, πλατιά μόρφωση, δημιουργικό πνεύμα και ανθρωπιά.

Παράλληλα, να τονίσω ότι η ποίησή της, ως προς τη μορφή, δεν ακολουθεί το δρόμο της παραδοσιακής ποίησης με τις γνωστές δεσμεύσεις της. Είναι γραμμένη σε ελεύθερο στίχο, με άνισο αριθμό συλλαβών. Θα τη χαρακτήριζα πεζολογική. Ωστόσο, η συμπύκνωση των νοημάτων, ο ποιητικός ρυθμός, τα σχήματα λόγου (μεταφορικός λόγος , προσωποποιήσεις κ.α) ο διάχυτος λυρισμός και η πετυχημένη καλλιτεχνική γλωσσική διατύπωση δημιουργούν μια σημαντική ποιητική δημιουργία. Σε περιπτώσεις, η ελλειπτική γραφή αφήνει περιθώρια για καταβολή και προσωπικών σκέψεων από μέρους του αναγνώστη. Δεν δίνονται όλα μασημένα.

Με λίγα λόγια, η ποιητική συλλογή της κ. Παππά είναι ποιοτική. Σε μια άνυδρη, λίγο πολύ, ποιητική περίοδο, που ζούμε, είναι, θα έλεγα, μια ευχάριστη όαση, στην οποία μπορεί να ξεδιψάσει ο πνευματικά διψασμένος αναγνώστης και αυτός που νοιάζεται για τον συνάνθρωπο και την πορεία της κοινωνίας μας.

 

Κατασκευή - Φιλοξενία: E-base.gr