Μία μοναδική συνάντηση πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη, 17/12/2014, στο 2ο Γενικό Λύκειο Κιλκίς. Οι μαθητές της Λέσχης Ανάγνωσης του σχολείου μας συναντήθηκαν με την Αγγλίδα συγγραφέα Loretta Proctor. Η συνάντηση έλαβε χώρα στο χώρο της βιβλιοθήκης του σχολείου στις 10 π.μ. και διήρκεσε δύο ώρες.

Τη συγγραφέα συνόδευσε στο σχολείο μας η φιλόλογος Σοφία Μαρκοπούλου και την υποδέχτηκαν με θερμότητα ο Διευθυντής του σχολείου, Αν. Χονδροματίδης και οι φιλόλογοι Ευγενία Τσιουπλή και Σοφία Μεσίγκου.

Η Σοφία Μεσίγκου, συντονίστρια της δράσης , πρόσφερε στη συγγραφέα λουλούδια, πληροφοριακό υλικό για το Κιλκίς και τοπικά χειροποίητα γλυκά και, στη συνέχεια, έκανε μία σύντομη παρουσίαση της συγγραφέως στους παρευρισκομένους για τη ζωή και το έργο της. Ακολούθως, το λόγο πήραν οι μαθητές μας, οι οποίοι ήταν ευγενέστατοι και ιδιαίτερα εύστοχοι στις ερωτήσεις τους προς τη συγγραφέα. Η ίδια απάντησε σε όλες τις ερωτήσεις των παιδιών και δήλωσε πως η γνωριμία της με τα παιδιά ήταν μια πρωτόγνωρη και μοναδική εμπειρία για εκείνη, καθώς για πρώτη φορά μιλούσε για το έργο της σε μαθητές,.

Από τη συζήτηση που έγινε αποκομίσαμε όλοι πολύτιμες πληροφορίες, τόσο για την ίδια τη συγγραφέα, όσο και για την ιδιότητα του λογοτέχνη και την ενασχόληση με τον γραπτό λόγο.

Συγκεκριμένα, η Λορέτα Πρόκτορ, γεννήθηκε στο Κάιρο από Άγγλο πατέρα και Ελληνίδα μητέρα και μας μίλησε κυρίως στα ελληνικά, κάτι που μας χαροποίησε ιδιαίτερα. Ζει σε μια μικρή κωμόπολη στην Ουαλία με τον σύζυγό της και έχει μία κόρη, που ασχολείται με τις εκδόσεις και ένα γιο, που τώρα βρίσκεται στην Κίνα. Εκτός από τη συγγραφή της αρέσει να ασχολείται με τα απλά καθημερινά πράγματα και με τον κήπο της!

Σύμφωνα με τη συγγραφέα, επιδράσεις στο έργο της δέχτηκε από τη μητέρα της, η οποία αγαπούσε το διάβασμα και από τον πατέρα της που είχε γράψει ένα ερωτικό γράμμα 40 σελίδων προς τη μητέρα της από την έρημο την περίοδο του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Ακόμη επηρεάστηκε και από συγγραφείς , όπως ο Σαίξπηρ και άλλοι Ευρωπαίοι λογοτέχνες , αλλά και ο Ν. Καζαντζάκης, ο Γ. Σεφέρης, ο Β. Βασιλικός , ο Οδ. Ελύτης και ο Γ. Ρίτσος. Ακόμη επηρεάστηκε από τα ταξίδια της στην Ελλάδα, αλλά και όλο τον κόσμο και μίλησε με ιδιαίτερη συγκίνηση για το ταξίδι της στη γενέτειρά της, το Κάιρο, πολλά χρόνια μετά τη φυγή της από εκεί σε ηλικία 4 ετών.

Αναφέρθηκε με λεπτομέρειες στον τρόπο με τον οποίο «γεννιέται» ένα βιβλίο: « Η ιδέα υπάρχει μέσα στο μυαλό και την ψυχή. Άλλωστε η ανάγνωση και η συγγραφή βιβλίων είναι μέσα στο αίμα μας. Ωστόσο, όταν αποφασίζω να ξεκινήσω ένα βιβλίο η έρευνα είναι εκείνη που θα το υλοποιήσει. Το αγαπημένο μου κομμάτι της συγγραφής είναι η έρευνα. Ειδικά, όταν πρόκειται για ένα μυθιστόρημα με ιστορικές αναφορές, η έρευνα είναι κάτι πολύ σημαντικό και η ευθύνη του συγγραφέα είναι πολύ μεγάλη. Τα βιβλία μου ένα μήνυμα, κυρίως, θέλουν να μεταδώσουν στον αναγνώστη: η ζωή είναι πάντα ωραία πέρα από τις άσχημες στιγμές της, γι΄αυτό και δεν έχει σημασία αν το τέλος μιας ιστορίας είναι άσχημο. », μας δήλωσε.

Σε ό,τι αφορά το βιβλίο της «Ο ίσκιος του πολέμου», που θα παρουσίαζε την επόμενη μέρα μας είπε τα εξής:

« Είναι μια ιστορία βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα και αφορά μια ερωτική ιστορία που εκτυλίχθηκε στη Θεσσαλονίκη κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου ανάμεσα σε μία νοσοκόμα του βρεττανικού στρατού και έναν Έλληνα αξιωματικό, ο οποίος, όμως, θα χαθεί στη μάχη. Μέσα από τα μάτια των σουφραζέτων νοσοκόμων που ήρθαν στην Ελλάδα από την Μ. Βρεττανία, κατά τη διάρκεια του πολέμου, ξετυλίγεται η εικόνα της Θεσσαλονίκης και των ανθρώπων της την εποχή εκείνη, έτσι όπως την έζησαν οι Βρεττανίδες νοσοκόμες. Είναι ένα βιβλίο που απευθύνεται και σε νεότερες ηλικίες και σε εφήβους και περιλαμβάνει πολλές επιστολές της εποχής εκείνης, πρωτογενές υλικό για τα ιστορικά γεγονότα». Είναι το πιο αγαπημένο από τα βιβλία της, καθώς είναι βγαλμένο μέσα από την ψυχή της και η ιδέα γι΄αυτό το βιβλίο υπήρχε μέσα της πολλά χρόνια.

Το επόμενο βιβλίο της θα αφορά τη γνωριμία και τη σχέση των γονιών της. Η γνωριμία τους έγινε τυχαία στην Ελλάδα, όταν η μητέρα της ήταν νεαρή ηθοποιός και τραγουδίστρια. Μάλιστα, μας αποκάλυψε πως το γνωστό τραγούδι «Δυο πράσινα μάτια με μπλε βλεφαρίδες» γράφτηκε για τη μητέρα της και η ίδια έχει στα χέρια της και την πρωτότυπη παρτιτούρα του τραγουδιού αυτού.

Φυσικά, τα παιδιά ζήτησαν τη γνώμη της και για το επίμαχο θέμα των γλυπτών του Παρθενώνα και η απάντησή της ήταν: «Σίγουρα είναι πολύ ωραίο που τα γλυπτά βρίσκονται στο Λονδίνο και μπορούμε να τα θαυμάζουμε. Ωστόσο, η θέση τους είναι στην Αθήνα, στον ιερό τόπο της Ακρόπολης και θα πρέπει να επιστραφούν. Μόνο ως δάνειο μπορούν να δίνονται σε άλλα μουσεία και όχι ως μόνιμα εκθέματα». Με βεβαιότητα μπορούμε να πούμε πως η Λορέτα Πρόκτορ είναι Ελληνίδα και όχι μόνο λόγω της καταγωγής της!

Οι μαθητές μας έμειναν ενθουσιασμένοι από τη συνάντηση και, προσωπικά, οφείλω να πω πως νιώθω ιδιαίτερα περήφανη και χαρούμενη που η νέα γενιά του Κιλκίς είναι μια γενιά με ήθος, γνώσεις, δίψα για μάθηση και αγάπη για τη λογοτεχνία. Ιδιαίτερα παρήγορο και ελπιδοφόρο το μήνυμα που πήρα από τους μαθητές μας!

Ενδεικτικά σας παραθέτω τις απόψεις μαθητριών μας για την εν λόγω συνάντησή τους με τη συγγραφέα:

«Η αγάπη μου για το διάβασμα και τα πολλά βιβλία που έχω διαβάσει μου είχαν δημιουργήσει πολλές απορίες για τη συγγραφή βιβλίων. Αυτές τις απορίες χρόνων κατόρθωσα να λύσω μέσα από τη συνάντηση με τη συγγραφέα Λορέτα Πρόκτορ. Μας μίλησε για τον τρόπο συγγραφής ενός βιβλίου, την πηγή έμπνευσης και την επιλογή του θέματος, τη μελέτη και την έρευνα. Ακόμη, για τα αυτοβιογραφικά στοιχεία που, πολλές φορές, οι συγγραφείς εντάσσουν στα έργα τους, στην επιρροή των βιβλίων τους στη δική τους ζωή, αλλά και στον αγώνα του συγγραφέα στο χώρο των εκδόσεων προκειμένου να εκδοθεί το έργο του. Πολλά μάθαμε από αυτή τη συνάντηση, αλλά αυτό που μου έμεινε περισσότερο είναι η απάντηση της συγγραφέως στην ερώτηση για το πώς επιλέγει να γράψει ένα βιβλίο: « Γράφω αυτό που θέλει η καρδιά μου».».( Λαμπριανίδου Νένα, μαθήτρια Β΄ τάξης).

«Η Λορέτα Πρόκτορ ήταν απόλυτα προσιτή, συμπαθητική και κυρίως πρόθυμη να λύσει την κάθε απορία μας. Αφού μας μίλησε διεξοδικά για τη ζωή της, αναφέρθηκε στην ικανοποίηση που νιώθει ύστερα από την πραγματοποίηση των περισσοτέρων ονείρων της. Μας αποκάλυψε πως η συγγραφή είναι στο αίμα της και όταν γράφει, το κάνει απ΄την καρδιά της. Την προτίμησή της σε ένα όχι καλό τέλος στα βιβλία της επικροτήσαμε όλοι τελικά, καθώς είναι προτιμότερο να βλέπουμε τα πράγματα ρεαλιστικά στη ζωή (“keeping it real”). Αναμφισβήτητα, η συνάντηση αυτή ήταν μια ιδιαίτερα ευχάριστη παρέκκλιση από την καθημερινότητα τόσο για εμάς τους μαθητές, όσο και για τους καθηγητές μας. Νιώσαμε μικροί δημοσιογράφοι και η μέρα αυτή θα αποτελεί μια ευχάριστη ανάμνηση της μαθητικής μας πορείας». (Νανά Αικατερίνη, μαθήτρια Β΄ τάξης).

ΣΟΦΙΑ Γ. ΜΕΣΙΓΚΟΥ-ΚΡΙΚΩΝΗ

ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ

Κατασκευή - Φιλοξενία: E-base.gr