Στη λέσχη ανάγνωσης της Πολιτιστικής Εταιρείας Εκπαιδευτικών Κιλκίς επιλέξαμε το βιβλίο του Βασίλη Αλεξάκη ," Ο Μικρός Έλληνας ", από τις εκδόσεις Εξάντας. Πολλά θα μπορούσε να γράψει και να πει κανείς για το ανάγνωσμα αυτό. Σίγουρα αποτελεί μια παρηγοριά για τους Έλληνες της κρίσης.

Ένα χειρουργείο και μια αναγκαστική εγκατάσταση του αφηγητή σε ξενοδοχείο στον κήπο του Λουξεμβούργου αποτελούν την αφετηρία και την αφόρμηση για την αφήγηση. Μια αφήγηση σε α΄ πρόσωπο που καταφέρνει να διεισδύσει στα μύχια της μνήμης και της ψυχής του Έλληνα. Ο χρόνος και ο χώρος σύνθετοι από την Καλλιθέα στο Παρίσι και από το 2014 στα βάθη της ιστορίας. Λευκό χαρτί , μολύβι και κάπνισμα τα εργαλεία του αφηγητή , που , όπως χαρακτηριστικά ο ίδιος λέει , δεν χρησιμοποιεί υπολογιστή , γιατί " δεν θέλει να προχωρήσει γρήγορα ".

Το κείμενο μας ταξιδεύει , αλλά ταυτόχρονα μας προβληματίζει. Οι αναφορές στην κρίση σαφείς και δηκτικές : " Η Ελλάδα ζητιανεύει καθισμένη στους πρόποδες ενός βουνού από λεφτά " και αλλού με αφοπλιστική ειλικρίνεια " Το ελληνικό σχολείο έχει την απίστευτη ικανότητα να κάνει βαρετό ό,τι πραγματεύεται " , ενώ " Στην Ελλάδα , όπως και αλλού , η ποίηση έχει πάρει σύνταξη ".

Το ταξίδι συνεχίζεται σε δρόμους του παρελθόντος , που όλοι μας λίγο έως πολύ περπατήσαμε από τον Αριστοφάνη και τον Πλάτωνα στα παραμύθια και από τους " Τρεις Σωματοφύλακες " στον " Δον Κιχώτη ". Με αναφορές στους ήρωες του Ντοστογιέφσκι και στον δικό μας Μικρό Ήρωα , Γιώργο Θαλάσση και την Κατερίνα και τον Σπίθα. Από τον "Μικρό Έλληνα" του Β.Ουγκώ στον Καζαντζάκη. Από την " Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων " στις μαριονέτες και το κουκλοθέατρο. Ταξίδι μοναδικό στη γραμματεία και την παιδεία της ζωής και της ταυτότητάς μας , που τόσο ανέξοδα απεμπολίσαμε. Τα παραμύθια με τα μεγάλα παλάτια τους , που " είναι καμωμένα για να στεγάζουν την ιστορία ". Κι από την άλλη η παράγκα του Καραγκιόζη " βρίσκεται αντίκρυ από το παλάτι του βεζίρη , του οποίου οι διαστάσεις άνετα θα του επέτρεπαν να φιλοξενήσει τους εκπροσώπους της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας , της Κομισιόν και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου ".

Η γλώσσα του αφηγητή σε όλη τη διάρκεια της αφήγησης χωρίς βερμπαλισμούς και λυρικές εξάρσεις , απλή , χωρίς να γίνεται καθημερινή , οδηγεί τον αναγνώστη με ευκολία και ένταση στη συνέχεια , ενώ μοναδική είναι και η περιγραφή που κάνει ο αφηγητής στον εαυτό του , σελ. 117 : "... Οι χαρακιές που σημαδεύουν το μέτωπό μου μου φέρνουν στον νου ένα πεντάγραμμο χωρίς νότες. Το πρόσωπό μου στερείται ενδιαφέροντος...".

Διαβάζοντας τον " Μικρό Έλληνα " νιώσαμε πώς γίνεται πραγματικότητα ένα βιβλίο.Θα τολμούσα να πω πως είναι ένα βιβλίο για τα βιβλία , όπως " Τα αντικλείδια " του Γ.Παυλόπουλου είναι ένα ποίημα για την ποίηση. Η έμπνευση και η αφήγηση μας βοηθούν να ξεκλιδώσουμε το εργαστήρι του συγγραφέα και να τον δούμε να σκέφτεται , να αναθυμάται , να γράφει και να σβήνει , αλλά και να καπνίζει. Μαζί του κι εμείς ανασύρουμε μνήμες παλιές μα αγαπημένες και νιώθουμε εσωτερική γαλήνη και χαρά με τη διαπίστωση πως σε μια τέτοια εποχή κρίσης και εθνικού σπαραγμού είναι " καιρός για ποίηση και άλλα παρόμοια ".

Σοφία Γ. Μεσίγκου

Φιλόλογος

Μέλος της Λέσχης Ανάγνωσης της

Πολιτιστικής Εταιρείας Εκπ/κών Κιλκίς

Κατασκευή - Φιλοξενία: E-base.gr