Τρεις αλλαγές

στην Εκπαίδευση

Οργάνωση - Περιεχόμενο – Μέθοδος

Γιώργος Μαστορίδης

 
Η συνολική θεώρηση του σχολικού συστήματος, η αξιολόγηση της οργανικής διασύνδεσης των δομικών στοιχείων του, όπως τα Προγράμματα σπουδών, οι Αίθουσες-εργαστήρια των μαθημάτων, τα σχολικά μαθησιακά βιβλία και οι σχολικές Αναγνωστικές Βιβλιοθήκες, ασφαλώς πρέπει να αποτελούν πρωταρχική μέριμνα της κοινωνίας και της πολιτείας. Τόσο σε κεντρικό επίπεδο, όσο και σε τοπικό, Δημοτικό και Περιφερειακό, η σχολική αγωγή και εκπαίδευση πρέπει να ανταποκρίνεται και στις πραγματικές ικανότητες και τα ενδιαφέροντα του μαθητή και στις πραγμ

ατικές οικονομικές και πολιτιστικές ανάγκες των τοπικών κοινωνιών.

 

Ωστόσο, απαιτούνται πολλές προσπάθειες και δημοκρατικοί αγώνες, ώστε να πεισθεί η ελληνική κοινωνία και πολιτεία για τις τρεις «συμπαντικές» σχολικές αλλαγές, ισοδύναμες σχεδόν με την κοπερνίκεια πνευματική επανάσταση: διοικητική σχολική αναδόμηση, πραγματογνωσία και βιβλιοθηκοκεντρισμός.
    
    1.Οργανωτική και διοικητική αναδόμηση: Το εννιάχρονο σχολείο
    Ο κάθετος διοικητικός και παιδαγωγικός διαχωρισμός των Δημοτικών Σχολείων από τα Γυμνάσια με Σινικό Τείχος κυρίως στο Πρόγραμμα Σπουδών είναι μεγάλο πρόβλημα. Ποιοτικά, η σημερινή διοίκηση και διαχείριση των 14.500 σχολείων με ισάριθμους Διευθυντές είναι εντελώς αντιπαιδαγωγική και αναποτελεσματική.
    Η χρήση των διεθνών διοικητικών όρων Βασική εννιάχρονη, Ανώτερη και Ανώτατη βαθμίδα Σπουδών συμβάλλει στην συγκρότηση διοικητικών εκπαιδευτικών ολοτήτων, οι οποίες μπορούν να διασφαλίσουν τις ανάλογες υποδομές και τις ποιοτικές συνθήκες βιβλιοθηκοκεντρικής, βιωματικής και ερευνητικής, διδασκαλίας και μάθησης. Αντίθετα οι διαχωριστικές έννοιες Πρωτοβάθμια, Δευτεροβάθμια και Τριτοβάθμια αφενός στρεβλώνουν το βαθύτερο νόημα της σχολικής αγωγής και αφετέρου δεν εξυπηρετούν τις σύγχρονες κοινωνικές και οικονομικές ανάγκες.

     2.Πραγματογνωστικό περιεχόμενο:
     Η σημερινή διδακτέα ύλη είναι εξω-πραγματική, δεν συνδέεται με την αγορά εργασίας, είναι εκτός πραγματικότητας, μακριά από τις σύγχρονες ανάγκες της κοινωνίας και της οικονομίας,. Για παράδειγμα  απουσιάζουν παντελώς οι συστηματικές επαγγελματικές Αγροτικές σπουδές. Η χώρα μας είναι η μοναδική στην Ευρώπη με νέους Αγρότες χωρίς επαγγελματικό δίπλωμα ή πτυχίο. Το μαθητικό μαργαριτάρι σε έκθεση ιδεών Γυμνασίου στην Άμφισσα, αγροτικής και κατ’ εξοχήν ελαιοπαραγωγικής περιοχής, «η ελιά είναι φυτό ποώδες και μονοετές»(!), δεν αποτελεί ένδειξη μόνο  μαθητικής άγνοιας! Τα πραγματογνωστικά μαθήματα, όπως η Φυσική, η Γεωγραφία, η Οικονομία και η Οικολογία είναι το ίδιο σημαντικά με τα Μαθηματικά, τα Γλωσσικά και τα Ιστορικά.
     Δεν είναι καθόλου τυχαίο, ότι η Ελλάδα είναι πρωταθλήτρια στην α(ν)εργία των νέων ηλικίας 15- 24 ετών. Η αυξανόμενη μάλιστα ανεργία προκαλώντας οδυνηρές επιπτώσεις τόσο στην κοινωνική όσο και στην προσωπική ζωή τείνει να καταστεί δομικό χαρακτηριστικό της σύγχρονης ελληνικής παιδείας και κοινωνίας. Κυρίαρχο επομένως ζητούμενο είναι οι επαγγελματικές σπουδές για εργασία και όχι για ανεργία. Και ασφαλώς είναι ιδιαίτερα ανησυχητικό το παράπονο της γιαγιάς για τα εγγόνια της: «Σπούδασαν τόσα χρόνια και δεν βρίσκουν δουλειά, ούτε σε καφετέρια»!
 
      3.Βιλιοθηκοκεντρική αντίληψη:
   Το κέντρο πλέον της σχολικής μάθησης δεν είναι το ένα και μοναδικό σχολικό βιβλίο αλλά η Αναγνωστική Βιβλιοθήκη και το Διαδίκτυο(INTERNET).  Η νέα μέθοδος διδασκαλίας και μάθησης, η συνδυαστική και ερευνητική χρήση πολλών βιβλίων και πηγών, αντικαθιστά τη μεσαιωνική αποστήθιση και την καταστροφική χρήση του ενός και μοναδικού βιβλίου. Δυστυχώς, τα ελληνικά  Δημόσια σχολεία και τα Ιδιωτικά φροντιστήρια έχουν μεταβληθεί σε…συστηματικά αποστηθιστήρια.
   Η μετάβαση από την βιβλιοκεντρική παπαγαλία στον ερευνητικό βιβλιοθηκοκεντρισμό  μπορεί να προσφέρει νέους τρόπους σχολικής σκέψης και δράσης. να συμβαδίσει με τις κοσμογονικές εξελίξεις στην τεχνολογία και να οδηγήσει στο σύγχρονο σχολείο του Εικοστού Πρώτου αιώνα, με μαθητές σκεπτόμενους ερευνητές, δραστήριους φιλομαθείς και τολμηρούς.  
    Η αποστήθιση είναι μια εκπαιδευτική διαδικασία, η οποία νομοτελειακά οδηγεί σε πνευματική ακινησία. Τα πρωτοφανή και εξωφρενικά καμώματα της πολιτικάντικης πελατειακής νοοτροπίας και της κυβερνητικής  εξουσιομανίας, όπως για παράδειγμα η αλόγιστη περιφερόμενη φορολογία  και το χριστιανικό μνημόσυνο  στους Σαλαμινομάχους, σημασιοδοτούν  το κώμα, τον πνευματικό λήθαργο και την πολιτιστική παρακμή.

    Με ακίνητο και απρόθυμο το πνεύμα πώς να κινηθεί η οικονομία;


Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Κατασκευή - Φιλοξενία: E-base.gr