Το εκπαιδευτικό μας σύστημα είναι, κατά κύριο λόγο, εξετασιοκεντρικό. Όλες οι άλλες παράμετροι –βιβλία, αναλυτικά προγράμματα, επιμόρφωση εκπαιδευτικών κ.α.- λειτουργούν βοηθητικά προς αυτή την κατεύθυνση. Οι κυβερνήσεις ,δυστυχώς, από τη μεταπολίτευση και μετά, έχουν μείνει προσκολλημένες στον τρόπο εισαγωγής των αποφοίτων λυκείων στη τριτοβάθμια εκπαίδευση. Το παράλογο, όμως, είναι πως τα δύο μεγάλα κόμματα δεν είχαν μελετημένες και σαφείς θέσεις ούτε στο σύστημα των εξετάσεων. Έτσι, και τα δύο κόμματα, με τη μεγαλύτερη ευκολία, φάσκουν και αντιφάσκουν σε αυτό το θέμα, που το έχουν αναγάγει σε πρωτεύον.

 

               Να αναφέρουμε παραδείγματα. Το 1979 η Ν.Δ. καθιέρωσε εξετάσεις και στη Β΄ λυκείου. Εξετάζονταν οι μαθητές της Β΄ λυκείου σε τέσσερα μαθήματα και μάλιστα σε πανελλήνιες εξετάσεις. Η τότε αντιπολίτευση του ΠΑΣΟΚ ήταν αντίθετη προβάλλοντας το επιχείρημα   ότι επιβαρύνονται ψυχολογικά οι έφηβοι σε μια κρίσιμη ηλικία και έδωσε την υπόσχεση πως, όταν θα έρθει στην εξουσία, θα τις καταργήσει. Ας δούμε τώρα τη συνέχεια. Πραγματικά, το ΠΑΣΟΚ, όταν πήρε την εξουσία το 1981 κατάργησε τις εξετάσεις της Β΄ λυκείου. Όμως, το 1998 με τη μεταρρύθμιση του Αρσένη προβλεπόταν εξετάσεις και στη Β΄ λυκείου και μάλιστα σε όλα τα μαθήματα. Ερώτημα: Τα τέσσερα μαθήματα είχαν δυσμενείς ψυχολογικές επιπτώσεις στους μαθητές, τα 14 δεν είχαν; Αντίφαση πρώτου μεγέθους.

                Ας πάμε τώρα στη Ν.Δ. Όταν ήρθε στην εξουσία το 2004, κατάργησε τις εξετάσεις στη Β΄ λυκείου, όπως το είχε προεξαγγείλει προεκλογικά. Δηλαδή το 1979, ναι στις εξετάσεις της Β΄ λυκείου, το 2004, όχι. Αν δεν είναι αυτό αντίφαση πρώτης τάξεως τότε τι είναι;

 

                Έχουμε και συνέχεια. Το ΠΑΣΟΚ είχε καθιερώσει ως σύστημα εξετάσεων τις λεγόμενες δέσμες. Οι απόφοιτοι του λυκείου εξετάζονταν σε τέσσερα μαθήματα και είχαν δικαίωμα, να κατοχυρώνουν τη βαθμολογία, που είχαν επιτύχει σε Πανελλήνιες εξετάσεις, για την επόμενη χρονιά. Και αυτό όχι μόνο σε ένα μάθημα αλλά σε δύο ή και σε τρία. Με τη μεταρρύθμιση του Αρσένη οι απόφοιτοι εξετάζονταν όχι σε τέσσερα αλλά σε όλα τα μαθήματα της γ΄ λυκείου. Όμως, δεν είχαν δικαίωμα να κατοχυρώνουν τη βαθμολογία σε κανένα μάθημα. Κοιτάξτε αντίφαση και αντιστροφή της λογικής.

                Εδώ που τα λέμε και τα γράφουμε η μεταρρύθμιση του Αρσένη είχε πάρα πολλά θετικά στοιχεία. Στη συνέχεια, αντί να βελτιωθούν κάποια σημεία, άρχισε σταδιακά το ξήλωμα από τον επόμενο υπουργό παιδείας του ΠΑΣΟΚ και, σχεδόν, την κατάργησε η Ν.Δ. Έτσι, από τα δώδεκα, δεκατρία εξεταζόμενα μαθήματα, φτάσαμε στα εννιά και με τη Ν.Δ. στα έξι.

 

                Φαντάζομαι, φίλοι αναγνώστες, να καταλάβατε πόσο σοβαρά αντιμετωπίζουν την εκπαίδευση, την παιδεία και το σύστημα των εξετάσεων οι εκάστοτε κυβερνήσεις και οι εκάστοτε υπουργοί παιδείας. Ένας μάλιστα υπουργός παιδείας είπε, μόλις κάθισε στο θώκο του υπουργείου παιδείας: Θέλω να αφήσω το προσωπικό μου στίγμα στην εκπαίδευση. Αυτό, λοιπόν, είναι το κύριο ζητούμενο των υπουργών παιδείας, να αφήνουν την προσωπική τους σφραγίδα, το προσωπικό τους στίγμα. Να λέμε, δηλαδή, εμείς ότι αυτό έγινε επί των ημερών τού τάδε υπουργού παιδείας. Τώρα, αν το προσωπικό στίγμα, που αφήνει κάθε υπουργός παιδείας, είναι στίγμα για το εκπαιδευτικό και εξεταστικό μας σύστημα, το αφήνω στην κρίση του καθενός. Πάντως, για να μη μακρυγορούμε, πιστεύω να έδωσα, έστω και αδρά, το στίγμα των αντιφάσεων του ελληνικού μεταπολιτευτικού εξεταστικού συστήματός μας.

 

                Τώρα, η λεγόμενη αριστερά, συγκρότησε μια επιτροπή, προκειμένου, ύστερα από διάλογο, να επιφέρει τις δικές της αλλαγές στην εκπαίδευση. Επαναλαμβάνεται, δηλαδή, ό,τι γινόταν και στο παρελθόν. Αν θα είναι στίγμα της αριστεράς ή «στίγμα» θα το δούμε στο μέλλον.

 

                Ύστερα από αυτά, νομίζω, εύκολα καταλήγουμε στη θέση ότι δεν μπορούμε να δεχτούμε άλλο αυτή την κατάσταση. Είναι εθνικό συμφέρον και εθνική επιταγή να αντιμετωπιστεί η εκπαίδευση και η παιδείας μας, όχι με στενά κομματικά και προσωπικά κριτήρια αλλά με σοβαρά, κοινής λογικής, κοινής αποδοχής και διακομματικά κριτήρια.

 

               Προσωπικά, ως προς τις πανελλήνιες εξετάσεις, προτείνω να τεθεί ως αφετηρία το εξεταστικό σύστημα του λεγόμενου Ακαδημαϊκού απολυτηρίου, Α΄ και Β΄, το οποίο εφαρμόστηκε επί των ημερών του αείμνηστου Ε. Παπανούτσου (1965,1966). Προέβλεπε εξετάσεις σε έξι μαθήματα με διαφορετικούς συντελεστές στα μαθήματα, ανάλογα με την κατεύθυνση, που επέλεγε ο κάθε μαθητής. Δηλαδή, ο μαθητής των θεωρητικών σχολών εξεταζόταν και στη Φυσική και στα Μαθηματικά, αλλά με χαμηλούς συντελεστές και ο μαθητής των πρακτικών ή τεχνολογικών κατευθύνσεων εξεταζόταν και στην ιστορία και στα Νέα Ελληνικά, αλλά πάλι με χαμηλούς συντελεστές.

 

               Έτσι, πέρα από τις εξετάσεις για εισαγωγή στα ΑΕΙ και ΤΕΙ είχαμε, κατά το δυνατό, και μια πιο σφαιρική μόρφωση των μαθητών λυκείου, που ήταν και είναι βασικό αίτημα. Να ελπίζουμε σε κάτι καλύτερο; Ας περιμένουμε.

Κατασκευή - Φιλοξενία: E-base.gr