Η υπερδύναμη των αγορών

    Οι αγορές, για μια ακόμη φορά, έδειξαν και απέδειξαν τη μεγάλη δύναμη που διαθέτουν. Η Ελλάδα τις ένιωσε, για τα καλά, δύο φορές, τώρα τελευταία. Την πρώτη φορά, ανέβασαν το επιτόκιο δανεισμού πολύ ψηλά, όταν η τωρινή κυβέρνηση, κάπως βιαστικά, ανακοίνωνε ότι είμαστε στο τέλος των μνημονίων και πολύ κοντά στην έξοδο προς τις αγορές. Στη δεύτερη περίπτωση, «χτύπησε» ( το χρηματιστήριο κατρακύλησε) όταν η κυβέρνηση δρομολόγησε το θέμα της εκλογής του προέδρου της δημοκρατίας. Αυτό το θέμα, βέβαια, δεν είναι ξεκομμένο από πιθανές βουλευτικές εκλογές, τον ερχόμενο Φεβρουάριο, και εφόσον η σημερινή βουλή δεν αναδείξει νέο πρόεδρο της δημοκρατίας. Αυτό το ενδεχόμενο εκτιμούν ότι δεν τους συμφέρει, γιατί διαβλέπουν περίοδο αβεβαιότητας και πιθανή αλλαγή στη διακυβέρνηση  της Ελλάδας.

    Πάντως, το όλο σκηνικό, αποδεικνύει ότι οι αγορές το εισπράττουν όχι μόνο ως περίοδο αβεβαιότητας αλλά και ως δυσμενές ενδεχόμενο για τα οικονομικά τους συμφέροντα. Επίσης, είναι, πιστεύω, σημαντικό να επισημάνουμε ότι το κεφάλαιο κινείται ανάλογα με το ποια κυβέρνηση βρίσκεται στο τιμόνι μιας χώρας. Το κύριο για τις αγορές είναι η διασφάλιση των χρημάτων τους, σε πρώτο στάδιο, και βέβαια, σε ένα δεύτερο επίπεδο, η κερδοφορία. Αν για μια χώρα κρίνουν ότι σε μια χρονική περίοδο εξασφαλίζουν κέρδη, χωρίς να διακινδυνεύουν τα χρήματά τους, τα επενδύουν εκεί. Αν διαβλέπουν δυσμενείς ανατροπές για αυτούς, τα μεταφέρουν αλλού και αν προκύψουν στην ίδια χώρα ευνοϊκές συνθήκες, μεταφέρουν  ή επενδύουν πάλι σε αυτή τα κεφάλαιά τους.

    Στο σημείο αυτό να υπογραμμίσουμε ότι, αφότου κατέρρευσε το λεγόμενο ανατολικό μπλοκ, το κεφάλαιο έχει κυριαρχήσει σε όλον τον πλανήτη. Παίζει πια μονότερμα. Άλλωστε, δεν είναι τυχαίο ότι στη Κίνα σήμερα, που τυπικά έχει κομμουνιστικό καθεστώς, κινείται με όρους καπιταλιστικούς και έχει σημειώσει μεγάλη οικονομική άνοδο στο παγκόσμιο οικονομικό στερέωμα. Επομένως, το κεφάλαιο θριαμβεύει παντού και φαίνεται ότι έχει γίνει ο ρυθμιστής, όχι μόνο των οικονομιών εξελίξεων αλλά και των πολιτικών. 

Πίσω από τους νόμους που διέπουν την οικονομική παγκοσμιοποίηση, τους φορολογικούς παραδείσους των παράκτιων εταιρειών και τα χρηματιστήρια βρίσκονται το μεγάλο κεφάλαιο και οι αγορές. Αυτό σημαίνει ότι οι αγορές είναι πάνω και υπεράνω όλων των κυβερνήσεων της γης, μηδέ των ΗΠΑ εξαιρουμένων. Ουσιαστικά, δηλαδή, οι αγορές έχουν γίνει η παγκόσμια υπερδύναμη και οι κυβερνήσεις ανά την υφήλιο, θέλοντας και μη,  υπακούουν σε αυτές. 

    Σήμερα η χώρα μας ως μέλος της ΕΕ. δεν είναι δυνατόν να αποτελέσει εξαίρεση και κατά λογική ακολουθία δεν έχει την πολυτέλεια να επιδεικνύει λεονταρισμούς. Είναι κανόνας. Όταν είσαι μέλος σε μια ένωση ή σε έναν συνασπισμό κρατών, δεν είναι δυνατόν να καρπώνεσαι μόνο τα οφέλη και να ενεργείς, χωρίς να λαμβάνεις υπόψη τις υποχρεώσεις και τις δεσμεύσεις σου. Υπάρχει, άλλωστε, στο διεθνές δίκαιο η συνέχεια του κράτους. Ειδικότερα, τα τελευταία χρόνια, που, από τραγικά λάθη και παραλείψεις των ελληνικών κυβερνήσεων, φτάσαμε στο αμήν, δεν είναι συνετό μόνο να απαιτούμε, να κάνουμε πνεύμα, να απειλούμε, να προκαλούμε, να λοιδορούμε και να αφήνουμε να εννοηθεί ότι θα πράξουμε κατά το δοκούν. Επιτέλους, ας  βάζουμε και κάποιο χαλινάρι στη γλώσσα μας. 

    Θέλω να πιστεύω ότι αυτή την πραγματικότητα τη γνωρίζουν στη χώρα μας και τα πολιτικά κόμματα και οι αρχηγοί τους. Όμως, αυτά που ακούμε μας προκαλούν απογοήτευση και θλίψη. Αντί να πρυτανεύσουν οι χαμηλοί τόνοι, η συναίνεση, η συνεργασία και το εθνικό συμφέρον, ακούμε αφορισμούς, χαρακτηρισμούς, αμετροέπεια και πρόταξη του προσωπικού και κομματικού οφέλους. Είναι καιρός να συνέλθουν και να θέσουν σε πρώτη μοίρα την πορεία της χώρας. Οι αγορές, σε κάθε περίπτωση θέλουν να βγαίνουν κερδισμένες. Από την άκρατη διαπάλη των κομμάτων και τη διγλωσσία μόνο η χώρα μας δεν θα βγει κερδισμένη. 

Ας μείνουν, λοιπόν, στην άκρη οι προκλήσεις, οι απειλές και τα μεγάλα λόγια. Αν τα πολιτικά κόμματα πιστεύουν στην Ευρώπη, ας πορευτούν με γνώμονα το συμφέρον της χώρας μας. Αν πιστεύουν σε όλες τις δημοσκοπήσεις και όχι επιλεκτικά, έχουν πολιτική, συνταγματική και ηθική υποχρέωση να εκλέξουν πρόεδρο της δημοκρατίας εντός του τρέχοντος μηνός Όλα τα άλλα είναι για κατανάλωση, Ας γνωρίζουν ότι οι Έλληνες και οι Ελληνίδες δεν πείθονται πια τόσο  εύκολα όσο πιστεύουν κάποιοι.  Και ας μην ξεχνούν τα κόμματα ότι ο λαός, τις τελευταίες δεκαετίες, είδε πολλά,  έπαθε πολλά και έγινε πιο υποψιασμένος και πιο σοφός.

Γιώργος Κ. Καπρινιώτης

    

 

Κατασκευή - Φιλοξενία: E-base.gr